4 en 5 mei

Meneer Pronk, ik zag u gister op TV en u inspireerde mij. Het is heerlijk om iemand te horen spreken uit de grond van zijn hart.

Vrijheid is…
- openlijk kunnen vertellen over je waarheid.
- openlijk mogen luisteren naar iemand anders’ waarheid.
- openlijk mogen twijfelen en discusseren.

Vrijheid brengt verantwoordelijkheid..
- om geen halve waarheid te spreken.
- om te luisteren en te leren voordat men spreekt.
- om andermans waarheden met respect te benaderen.
- om recht te doen doen aan complexe en vaak onbegrijpelijke situaties.

Onze nederlandse democratie is ‘werk in uitvoering’, begrip voor het kwetsbare karakter ervan is noodzakelijk, werk eraan door..
- leiders te steunen met ideeen die de vrijheid bevorderen voor iedereen.
- armoede in de wereld te bestrijden door eigen financiele rijkdom te verlagen.

Vrede sluit je niet met vrienden..
vrede sluit je met je vijanden.

Geschiedenis bewijst dat verspreiden van rijkdom, iedereen rijker maakt.

Martelen

Ik leef in een land dat vriendelijke relaties onderhoudt met een land dat gevangen martelt. Een land dat zichzelf roemt om zijn democratie?
Waarom is er geen boycot, geen embargo, geen absolute staat van verontwaardiging? Is de psychologische macht van marteling zo overweldigend dat ‘normale burgers’ het simpelweg niet kunnen bevatten? Zijn wij diep verborgen zo bang voor de betekenis ervan dat wij eigenlijk denken: ‘liever zij dan wij’ ….en… ‘als ik in opstand kom dan kan hetzelfde mij ook gebeuren?’ Beseffen mensen wel hoe barbaars het is?

PS, 30 april.
Gisteren zag ik een TV-documentaire waarin de situatie van nederlandse veroordeelde ‘terroristen’ werd getoond. Waarom plaats ik aanhalingstekens rond het woord ‘terroristen’ ? Omdat ze veroordeeld zijn om hun plannen niet hun daden. En omdat het zo’n gevaarlijk woord het: iemand een terrorist is noemen is heel erg gevaarlijk: de angst en agressie die het, onder andere in mij, oproept maakt een open onderzoekende blik al snel troebel. Ik vraag mij af hoe de toekomst op deze periode zal terugkijken.

De TV documentaire laat zien onder welk agressief regiem de gevangenen moeten leven. Een lezer zal, net als ik, wellicht denken: ‘ze hebben het er zelf naar gemaakt’, ‘Ze beroepen zich omgangsvormen die ze zelf willen ondermijnen.’, etc. En toch… dit klopt niet: in de gevangeniscel blijft het licht altijd aan: dat is marteling. Ze krijgen twee uur ‘lucht’ tijd: met twee andere gevanen mogen ze dan rond lopen. Daarna weer 22 uur alleen op de cel.
De dekens worden elke ochtend weer uit de cel gehaald zodat de gevangenen zich niet kunnen terugtrekken in hun warme persoonlijke ruimte.
Een vader mag zijn kind niet op zijn schoot nemen tijdens het bezoekuur: twee slachtoffers dus.

Deze gevangenen worden behandeld alsof ze de misdaden zelf zijn, abstract, agressief, gevoelloos. Ondanks al mijn afschuw voor hun daden, kan ik simpelweg niet negeren dat het een man of vrouw is die in die cel leeft: iemand met dezelfde angsten, dromen, wanhopen, pijnen, verlangens. Dit is niet ‘soft’: dit is een les, een inzicht, een ideaal waar een beschaafde samenleving juist naar streeft. Soms is agressie nodig als verdediging (welke christen keert zijn andere wang nog?) maar als iemand machteloos is, geneutraliseerd is, dan mogen we dit niet doen. Simpel en helder.

Nog een laatste notitie: de documentaire laat de familie van de gevangenen aan het woord. Ze vertellen over het regiem en dat ze het onvoorstelbaar vinden dat een samenleving als de nederlandse zo iets kan doen. Ik deel die mening… maar ik erger me rot aan hun slachtofferhouding: ik had graag gezien dat zij begrip hadden getoond voor de complexe aard van de oorzaken: dat de redenen voor hun veroordeling een aanval zijn op de waarden waarop zij zich beroepen. Ik proefde alleen maar meer woede en meer frustratie, meer redenen om terug te slaan. Misschien niet door de gevangenen zelf, maar misschien door een ideologisch verwante ziel? Maar onze reactie had grootmoedig moeten zijn: simpelweg omdat er geen andere manier is. Dus.. verander het regiem en vertel de gevangenen dat we willen laten zien dat we een fout hebben gemaakt en dat we in het vervolg beschaafder met ze zullen omgaan.

Betekenis en atheisme

Een engelstalig artikel over betekenis voor gelovigen en atheisten: (pijnlijk)
Atheism, Virginia Tech.

Mijn vlees verslaving

kip·fi·let (het, de ~ (m.))
1 stukje wit kippenvlees zonder bot of vel

Ik weet hoe het wordt gemaakt, en toch.. ik eet het. Ik schaam mij ervoor.

Rookvrije straten

Nederlanders hebben een grote klaag tradititie. Ik rook ongemakkelijk graag. Inmiddels lijkt iedereen het normaal te vinden dat ze mij erop aan mogen spreken: enigzins meewarig kijken ze mij aan en beginnen dan hun verhaaltje. Maar ..ehm.. wat voor auto rookt u? Als u een auto kiest: kiest u dan EERST naar benzine verbruik en dan pas naar de rest? En zo niet: waarom niet? Welk excuus hebt u? Laat mij roken: ik ben arm: ik vlieg al jaren niet meer en ‘s avonds zet ik maar twee lampen aan.