Pardon lul, u staat in mijn zon.

Alle vliegtuigen moesten aan de grond blijven nadat het World Trade Center in New York was aangevallen. Een paar jaar later zond de BBC een documentaire uit over ‘global dimming’ : de industriele wereld stoot gassen uit die het zonlicht blokkeren. Dat effect is aanzienlijk: een mooie voorbeeld hiervan was de blauwere hemel op 11 september 2001: de zon scheen helderder: de temperatuur steeg.

Toen ik vanochtend de gordijnen openschoof, zag ik een hemel die vele keren doorkruist werd door de witte vliegtuigsporen. De lucht hoog boven mij is blijkbaar stabiel: elke streep kan ik al een uur lang onderscheiden van de nieuwere strepen. Inmiddels zijn de meeste vervlochten in een witte sluier. De blauwe hemel is bijna verdwenen. Maar ik ben een beetje boos: zonder vliegtuigen zou ik nu een prachtige blauwe hemel zien. Hoevaak gebeurt dit eigenlijk zonder dat ik het opmerk?

Terzijde: de strepen zijn niet alleen uitlaatgassen van de straalmotoren. De gassen bevatten kleine deeltjes die waterdamp aantrekken en kleine water druppeltjes vormen. Deze miniscule druppeljes maken de witte sporen in de blauwe hemel.

Update: inmiddels is de hemel bijna witgrijs. Onder die hoge sluier zweven nu kleine grijze wolken. Deze hadden deze glanzend wit onder een blauwe koepel zijn. Bestaat er zoiets als zonvervuiling?